काठमाडौं — फुटबल केवल खेल मात्र होइन, भावना, आशा र सपनाको कथा पनि हो। फिफा विश्वकप २०२६ को उद्घाटन खेलमा यस्तै भावनाले भरिएको रात मेक्सिकोका समर्थकहरूले अनुभव गरे, जब उनीहरूको टोलीले दक्षिण अफ्रिकामाथि २–० को जित निकाल्दै उत्साहजनक सुरुवात गर्यो।
ऐतिहासिक अज्टेका रंगशाला दर्शकहरूको हुटिङ, झण्डा र उत्साहले भरिएको थियो। घरेलु टोलीका खेलाडीहरूका लागि त्यो केवल एउटा खेल थिएन, आफ्नै भूमिमा आफ्नो पहिचान स्थापित गर्ने अवसर थियो। खेल सुरु भएको केही मिनेटमै जुलियन क्विनोनेसले गोल गर्दै रंगशालालाई खुशीले गुञ्जायमान बनाए। त्यो गोल केवल स्कोरबोर्डमा अंक थपिएको थिएन, हजारौं समर्थकको मनमा खुशीको तरंग फैलिएको क्षण थियो।
दक्षिण अफ्रिकाले पनि संघर्ष गर्यो, तर दबाब र गल्तीले उनीहरूलाई पछि पार्यो। रातो कार्डका कारण खेलाडी गुमाउँदै जाँदा उनीहरूको आत्मविश्वास पनि क्रमशः कमजोर बन्दै गयो। मैदानमा उनीहरूको संघर्ष स्पष्ट देखिन्थ्यो—जितका लागि होइन, सम्मानका लागि लडिरहेको टोली जस्तो।
दोस्रो हाफमा राउल जिमेनेजले अर्को गोल थप्दा मेक्सिकोका समर्थकहरू झन् उत्साहित भए। रंगशालामा खुसी, संगीत र जयघोष मिसिएको वातावरण थियो—जस्तो कि त्यो रात केवल खेल जितिएको होइन, एउटा उत्सव मनाइएको हो।
तर खेल केवल जित र हारको कथा मात्र रहेन। तीनवटा रातो कार्डले खेलको तनाव, प्रतिस्पर्धा र कहिलेकाहीँ नियन्त्रण गुम्ने मानवीय पक्ष पनि देखायो।
यसैबीच, युवा खेलाडी गिल्बर्टो मोराको डेब्यु अर्को प्रेरणादायी कथा बन्यो। एउटा किशोर खेलाडीले विश्वकपको मञ्चमा पाइला राख्नु भनेको हजारौं युवाका सपनालाई जीवन्त बनाउनु हो।
यो जितले मेक्सिकोलाई अगाडि बढ्ने आशा दिएको छ भने दक्षिण अफ्रिकाका लागि चुनौती थपिएको छ। तर फुटबलमा जस्तै जीवनमा पनि, हार अन्त्य होइन—फर्किने अर्को मौका मात्र हो।
